De èchte uitdaging bij een blessure Door Tim Bolink

Scroll this

Helaas heb ik mij moeten afmelden voor de Dam tot Damloop. Na het NK atletiek in juni heb ik twee maanden nauwelijks kunnen lopen door een peesplaatblessure. Na een aantal weken van opbouw komt de race van zondag te vroeg.

En dat is uiteraard enorm balen. Lopen in je eigen stad, tijdens het grootste evenement van Nederland, geeft een kick. Het is jammer om niet samen met het Run2day-Raceteam te kunnen strijden, niet in de laatste plaats omdat we onze titel verdedigen. Ik had deze wedstrijd al lange tijd in de agenda had staan, dus zal het extra moeilijk zijn om achter de hekken plaats te nemen.

Toch is dat niet de grootste teleurstelling. Als je geblesseerd bent en echt niet kunt lopen, is het helder: niet starten. Bij mij ligt het momenteel anders: ik kan weer pijnvrij lopen en ben volop in opbouw. Daar ligt voor een wedstrijdloper de valkuil; als je weer enigszins fit bent, meteen wedstrijden lopen. De uitdaging is ook verder durven te kijken dan de editie van komende zondag. Als ik op lange termijn weer helemaal fit wil geraken en meedoen om de prijzen, past deze race daar niet bij. En dat terwijl ik met fietsen een aardige basisconditie heb gehouden en merk dat ik alweer op een redelijk niveau zit. In het verleden heb ik wel eens de fout gemaakt te snel weer te racen en daardoor te forceren. Dat is een wijze les geweest en mijn overwinning van dit jaar heb ik dan ook al binnen: het geduld bewaren en vooruit durven kijken. Op naar de Dam tot Damloop 2017!

Submit a comment